De meikermis van Groningen is altijd genieten geblazen. Iedereen wil gezien worden tijdens dit event, waar we een heerlijke combinatie van stijl, spanning en schitterende muziek in elkaar verenigd vinden. Babalin trok eropuit om enkele kiekjes te schieten en kwam terug met de foto's van tien willekeurige lokale bekendheden. Ons advies: ga dat zien en word gezien, het kan nog t/m zondag aanstaande. Foto's door Haring Tonninga.
Waarom al die aandacht? Het gaat hier niet om een gewoon kunstwerk. Het gaat hier om het enige echte rondreizende neukbeeld. Neukbeeld? Ja. Want overal waar dit beeld aan de buurtbewoners wordt opgedrongen neerstrijkt zeiken de stadjers steen en been over de uitlokkende pose. De jeugd gaat doorgaans nog een stapje verder door het bronzen afrodisiacum op een fictieve beurt te trakteren.
Het neukbeeld begon zijn vrijheidsstrijd in de voortuin van een pretentieus stel aan de Petrus Campersingel te Groningen. Dit stuitte op veel kritiek van het aanliggende UMCG. Door het uitzicht op de bronstige gedaante zou het aantal hartpatiënten in korte tijd zijn verdubbeld.
Om de melaatsen niet tegen het zere been te schoppen werd het beeld vervolgens naar een Montessorischool versleept. Onder het mom van de zelfontplooiing vormde het beeld een goeie aanvulling op het lesmateriaal voor het wekelijkste blokuur biologie blowen op de parkeerplaats van de directeur.
Geheel volgens De Methode verdween het beeld echter op onverklaarbare wijze en dook plotseling op in een kinderrijke woonwijk, de bebouwing zijn uitgeharde aars toekerend. Amper een maand stond de gemeente deze dekselse provocatie toe, waarna het neukbeeld omringd door een militair kordon naar zijn definitieve plek werd geëscorteerd.
Dr. Babalin houdt wel van een beetje controverse en is vanmiddag zeker aanwezig om enige liefhebbers en kenners de hand te schudden. Voor zijn eigen paleisje heeft hij naar verluidt het volgende in bestelling.
Recentelijk in het nieuws: de EU stelt 1,25 miljard euro beschikbaar voor CO2-opvangprojecten en 0,5 miljard voor windenergie. Zonne-energie wordt niet genoemd in het artikel. Waarom in godesnaam subsidies voor CO2-opslag? Die vraag wordt in deze tekst beantwoord in een samenvatting die we qua lengte/kwaliteitverhouding nergens konden vinden.
Momenteel gaat het om pilots, grootschalige experimenten, geen bewezen technologie. Hetzelfde subsidiegeld kan maar één keer worden uitgegeven, dit steken in zon en wind levert een voorspelbaarder, zekerder resultaat. Ook bij inzet ná pilots blijft de techniek waarschijnlijk zo prijzig dat bijgesprongen moet worden. Belastinggeld wordt reeds aan onderzoek en pilots gespendeerd, zoals enkele maanden geleden 60 miljoen in Nederland; door de EU al met al zo'n 10 miljard (aldus de Stichting Natuur en Milieu). Om enige vergelijking te maken: Senternovem had vorig jaar 83 miljoen euro ter beschikking voor landelijke subsidies aan zonne-energie, dus 60 miljoen extra naar zon in plaats van CO2-opslag zou een significante verbetering zijn.
In tegenstelling tot investeringen in schone energie levert CO2-opslag geen energie op - en dat in een wereld met een steeds stijgende energievraag. Sterker: het energieverbruik zal flink stijgen door die opslag, volgens een IPCC-rapport hierover tussen 10-40% van de energiebehoefte die een energiecentrale zónder CO2-opslag verbruikt. De verwachting is bovendien dat hierdoor juist andere emissies (o.a. stikstof- en zwavelverbindingen) zullen toenemen. Geconcentreerd CO2 zelf is giftig voor mensen en veroorzaakt een zurige (corrosieve) omgeving - probeer eens een roestige spijker in een glas cola. Risico's aan vervoer en opslag (lekkages) vormen reden tot angst en discussie in gebieden waar pilots zullen plaatsvinden. Not under my backyard!
Investeren in zon en wind levert meer kansen op voor een steeds meer bedreigde arbeidsmarkt: zonnepanelen en windmolens moeten ergens worden geproduceerd en Nederland heeft véél kennis, nu de praktijk nog. Met slechts één noemenswaardige "pv-fabriek" in Nederland komen we niet ver. Pilots voor CO2-opslag leveren waarschijnlijk minder werkgelegenheid op. Milieuwetenschapper Lester Brown herinnerde ons eraan dat Amerika in de Tweede Wereldoorlog de auto-industrie in korte tijd veranderde in een industrie voor wapentuig. Er waren geen auto's meer te koop, men fabriceerde bommenwerpers. Waarom nu niet hetzelfde doen, maar dan zonnepanelen en windturbines? NB: in tegenstelling tot het indolente Nederland zien we momenteel al iets in deze richting in Amerika, nl dat Ford elektrische auto's produceert waar eerder slurperige patserbakken werden gebouwd.
Het kunnen opslaan van CO2 is een argument voor instandhouding van het mondiale oliecircus met o.a. wegvloeiende geldstromen naar grote olieleveranciers als Rusland en het Midden-Oosten. Hoe hoger de olieprijs, hoe groter de mond van Poetin - en veel terrorisme wordt gefinancierd met oliegeld. Geld uitgegeven aan olie wordt grotendeels niet geïnvesteerd in Nederland, maar vloeit weg.
En dit alles, terwijl hoe dan ook de olie op raakt. In feite is het dus een investering in de hele keten van verbruik van fossiele brandstoffen, een oud consumptiepatroon, iets wat "uit de tijd" is, niet meer past. Een vergelijking die in de richting komt: pomp belastinggeld in de cassettebandjesindustrie gedurende een periode waarin iedereen op het punt staat DVD's en USB-sticks te gaan gebruiken voor gegevensopslag. Klinkt niet verstandig.
Verder is het principe van CO2-opslag fundamenteel verkeerd als men streeft naar duurzaamheid. Uit de natuur is immers te leren dat processen cyclisch (moeten) verlopen, daar streeft o.a. het principe van Cradle-to-Cradle ook naar. Winning, verwerking, vervoer, verbruik en opslag van fossiele brandstoffen is een lineair proces met steeds duidelijker wordende kosten - kosten die worden afgewenteld op een verre toekomst en verre oorden, die beide echter rap dichterbij komen.
Daaraan gerelateerd: het gebruik van subsidies gaat volstrekt in tegen de principes van de vrijemarkttheorie. Al lijkt de "neoliberale uitwerking" ervan vrijwel einde oefening te zijn, juist hier zou men winst kunnen behalen. Hoe zit dat? Heel algemeen: een consument betaalt, als het goed is, voor wat hij ontvangt. Zowel lusten als lasten dienen verwerkt te zijn in de betaalde prijs. Uit het initiatief van CO2-opslag blijkt de erkenning dat productie en consumptie van fossiele brandstoffen veel negatieve effecten kennen, die eigenlijk in de prijs van het product doorberekend moeten zijn: "externe effecten dienen geïnternaliseerd te worden". Met andere woorden: "de vervuiler betaalt" - waarom draait de belastingbetaler hier dus op voor deze pilots? Reëlere prijzen die de werkelijke impact van het product vertegenwoordigen, zijn uiteraard een goede prikkel om duurzamer te handelen: door zowel een afnemende vraag naar fossiele brandstoffen (die zijn duurder) als het concurrerender worden van alternatieven (in verhouding voordeliger).
Zéker in deze tijd van kredietcrisis en een steeds grotere interesse in financiën bij burgers (mijn belastinggeld!) zou dit argument veel zwaarder moeten worden meegewogen in dergelijke politieke keuzes. Maar kijkend naar onze overheid, die van de ene op de andere dag gooit met miljoenen om een bank hier en daar in stand te houden, is het opeens de vraag hoe kritisch men eigenlijk is. Wij kijken er wel even naar: het eerste hoofdstuk van Lester Browns rapport Plan B 3.0: Mobilizing to Save Civilization gaat hierover. Als de negatieve effecten die niet aan de pomp worden betaald, in de prijs van benzine worden doorberekend, zou benzine naar Amerikaanse maatstaven circa 5x zo duur zijn (in Nederland zal de factor kleiner zijn bijv vanwege accijnzen). Let wel, deze kosten worden gemaakt én ze worden steeds duidelijker, bijv in de vorm van compensatie door klimaatveranderingsproblemen, ziektekosten, rampen, onbruikbare (kapotte, vervuilde) gebieden door oliewinning, inzet van leger voor verdediging van oliewingebieden (Irak), etc.
Zijn het groene gekken op geitenwol die met zulke cijfers komen? Nee, om een voorbeeld te geven: Nicholas Stern, voormalig hoofdeconoom van de World Bank sprak in 2006 al over een kostenpost die in de triljoenen dollars loopt als gevolg van het verbranden van fossiele brandstoffen. En verder ook gewoon wetenschappers, nog een voorbeeldje om het extra pijnlijk te maken: zelfs ten aanzien van de huidige (dus eigenlijk te lage) benzineprijzen is elektrisch rijden al voordeliger. Dit is onlangs nog eens uitgezocht aan de Wageningse Universiteit en ook hoogleraar Wubbo Ockels heeft het vaker genoemd. Het grootste knelpunt daarbij, de accu, wordt ook hard verbeterd.
Er zijn veel landen die (vooralsnog?) niet aan CO2-opslag zullen doen. Zij hebben dus een concurrentievoordeel, bovendien wordt het positieve effect van de startende CO2-opslagprojecten gemarginaliseerd. In China worden één of zelfs twee nieuwe energiecentrales per week gebouwd (waarbij veel energie uit kolen), wat is het effect van Nederlandse CO2-opslag? Vanzelfsprekend kruimelwerk.
Ten slotte een voor velen toch niet onbelangrijk argument: volgens sommigen is er geen verband tussen menselijke CO2-emissies en klimaatverandering. Zij moeten deze techniek haast wel als absurde desinvestering beschouwen.
Samenvattend:
de proefprojecten hebben een onzekere uitkomst (gezondheidsrisico's, werkelijk nuttig effect, kosten)
ze worden door de belastingbetaler betaald, niet door de vervuiler
de opslag kost energie, waardoor het energieverbruik juist stijgt
door te kiezen voor CO2-opslag (lineair, "end-of-pipe"), wordt niet gekozen voor écht duurzame (cyclische) alternatieven die energie en werkgelegenheid opleveren
het oliecircus wordt in stand gehouden, met alle mogelijke negatieve gevolgen en kosten van dien: omgevingsschade, gezondheidsschade, afhankelijkheid van olielanden, etc.
Conclusie: onze politieke leiders verkiezen te investeren in ondergrondse luchtkastelen boven het tonen van echte moed en inslaan van een duurzame weg. _______________
Thomas Friedman spreekt enkele minuten over (o.a.) de werkelijke kosten van onduurzaam gedrag. Let vooral op de inhoud, niet de nationalistische toon:
Handenwrijvend zit Appie Klink op internet voor de buis naar Teletekst te staren, want met 1200E plus gerechtelijke kosten kan hij eindelijk zijn grasmaaiallochtoon ontslaan om voortaan te kunnen genieten van het hitsige gebrom van de volautomatische Robomow RM400.
Enfin, met het perfecte gazon in het achterhoofd steekt hij alvast een sigaartje op. Wij nemen ook een trekje van onze chocoladesigaret en houden het proces nauwlettend in de gaten.
PS. Om het vonnis in stijl te vieren nodigen we iedereen uit om vanavond een peukje te roken bij Café Victoria. Kroegtijger Van Haperen ziet het wel zitten!
Het is moederzondagavond en je hebt net je steentje bijgedragen aan het voortplanten van een zuiver ras. Leuk en aardig, maar nu is het wel mooi geweest, tijd voor wat anders!
In het wonderseizoen 2005 - 2006, toen de wereld nog vrij was van schelle tweets en lelijke Pokenen, en de mensheid nog niet werd bedreigd door GIGANTISCHE SPINNEN en de varkensMexicaansenieuwe griep, borrelde er iets ziekelijks op uit de geest van het slapende Filmdump, met als hoogtepunt een vijftal absurdistische filmpjes van een minuut of vijf.
Helaas zijn deze grillige meesterwerkjes al maanden niet meer te bekijken. Gelukkig is Dr. Babalin geboren uit een matroesjka en had hij vandaag tijd om eens wat rond te bellen. Na enig getouwtrek is hij erin geslaagd de hand te leggen op de originele filmbestanden en heeft hij de moederdag kostelijk gebruikt om ze via Youtube opnieuw te ontsluiten in aardige kwaliteit.
Voilà, een halfuurtje kosteloze verveling! Veel plezier, en stuur ons eens een kaartje.
Van twee video's heeft Youtube vanwege copyright de audio weggeflikkerd, dus die hebben we via DailyMotion alsnog geplaatst.
Deze uitspraak is van een vrouw die een beugel wil laten aanmeten om haar gebit wijder te maken. Het causaal verband ontgaat ons geheel. Mannen, vaak goed van de tongriem gesneden, veranderen in watjes met een stijve op het moment dat er een tong aan hun riempje hangt. Wij op de redactie van Babalin beamen dit gewillig.
De nood bij de geciteerde vrouw moet hoog zijn, want ondanks het feit dat ook wij de tanden niet graag in ons vlees gezet zien, is zelfs de wijdte van een paardenbek geen enkele garantie voor onverdeeld genot. Het zijn immers de voortanden die een voortijdige ontmoediging van ‘s mans herseninhoud bespoedigen. Als deze vrouw - die denkelijk in de categorie heel oud of heel lelijk valt - haar voornemen serieus neemt, dan kan ze beter haar hele fietsenrek laten trekken, waarna wij overigens nog steeds of dan juist de ogen devoot zullen sluiten.
Nee, man en paard noemend stellen we dat iets er pas gelikt uitziet als het gelikt is en dit durven wij wel door te trekken naar elke willekeurige helft van de mensheid in elk mogelijke combinatie. Wie er gelikt uit wil zien moet zich dus laten likken.
Ons advies aan de betreffende vrouw is dan ook: stel je vraag en hou je tanden er buiten.
Lachen om vrouwen? Eigenlijk doen we bij Babalin niet aan dom leedvermaak. Sterker nog, onze redactie bestaat voor minimaal anderhalve man uit vrouw!
Maar bij deze overtreffende trap van blind feminien kopieergedrag verbleekt echt elke kwak emotionele diarree, dus maken we graag een uitzondering. Want, lieve lezer, wist je dat ruim 100.000mensen vrouwen een LIEFELINGSVILM hebben die niet bestaat?
Dr. Babalin is een binaire man, niet gehinderd door verblindende gradaties. Nee, voor hem is iets dikke rukzooi (1) of niet (0), klaar. Tijdens zijn barrevoetse vlucht over de Oekraïnse toendra had hij ook niet zoveel keuze, dat begrijpen we op de redactie maar al te goed.
Onze verslaggevers houden gelukkig iets meer van nuanceren. Zo is het neersabelen van onschuldige gemeentelammetjes natuurlijk een dikke vette '1', maar de ophef erover schurkt daar met 0,8 dicht tegenaan. Want elke dag worden er in Nederland 1668 schapen kapitaal gestraft omdat ze schuldig zijn aan onze eetlust. En terecht! Als het verleidelijke babyvet uit je broodje döner druipt wil je de maag niet langer tergen.
Al jarenlang proberen vegetariërs ons enig verstand bij te brengen, maar wanneer het knuffelgehalte niet meewerkt valt dat niet mee. Aan het spit ziet het er immers allemaal een stuk minder schattig uit. Vissen, bijvoorbeeld, zijn geen dieren. Dat zijn glibberige vieze monsters die onze zeeën bevuilen. Gelukkig is er een toenemende groep mensen die vaak onder valse vlag vaart maar tóch meehelpt onze zeeën schoon te houden. Hulde aan de faketarians!
Veel van deze lafhartige wannabe's, of specifieker de zogenaamde pescotariërs, dragen een extra steentje bij aan het beheersen van de wildgroei aan zeemonsters. Bovendien vaart de economie er wel bij.
Het lijkt erop dat enkele onderdelen van de voedselindustrie er belang bij hebben dat ook de allerjongsten verslaafd worden gemaakt aan de prettige en vullende combinatie van vet, suiker en zout. Kun je je daar even niets bij voorstellen, beeld je dan in (zeker als je net trek hebt) hoe het zou zijn nu een heerlijk roomijsje te kunnen eten, of een lekkere zak chips met dipsaus.
Welke zijn belangrijke factoren die deze voedselindustrie sluw gebruikt? We lepelen ze nog even voor u op:
- Ouders hebben steeds minder benul waar voeding vandaan komt en wat een gezonde voedingswaarde inhoudt.
- Dit geringe besef geldt dan snel ook voor kinderen.
- Toegenomen rijkdom en aanbod van kant-en-klaarproducten maakt het makkelijker ongezond en veel te eten.
Oplossingen zijn dus eenvoudig: eet minder vet en suiker + beweeg meer. Lees dus eens wat over voedingswaarden en specifiek vet, check ingrediëntenlijstjes (vet = lipiden, suiker = koolhydraten), maak zelf meer uit verse producten maaltijden waardoor duidelijker is wat je (je kinderen) naar binnen stopt. Schop ze achter de computer weg, laat ze verstoppertje, tikkertje en in de bossen spelen. En aangezien kinderen al zeer jong financiële experts zijn tegenwoordig: dreig af en toe met een vettaks die van de zakcenten wordt afgetrokken.
Weleens in een supermarkt geweest? Check. In dat geval vast ook langs de koel- en vriesafdeling gelopen? Check. Wat viel daar op? K-k-k-koud! Veel open koelwanden en horizontale vrieskasten. Waarom zijn er daarnaast dan toch ook gesloten vrieskasten in dezelfde supermarkt? De logica ontgaat ons weer eens, tenzij gemakzucht een doorslaggevend argument is. Dat lijkt het helaas wel te zijn: het zijn voornamelijk de ongezondere- en kant-en-klaarzaken zoals pizza's en ijs die voor het grijpen liggen. Voor een kilo groenten laten ze ons vaker een deurtje openen.
Dat geeft aan dat het dus wel kán. En als het aan de gemeente Groningen ligt, móet het binnenkort ook. Groningen wil namelijk de duurzaamste stad van Nederland worden. Dat lijkt ons hoog gegrepen maar de doelstelling is mooi, tenzij je dol bent op steeds duurdere fossiele brandstoffen en dus ook duurdere elektriciteit, steeds meer koolstofdioxide en fijnstof in de lucht, lawaaiig verkeer, en de afhankelijkheid van enge, verre leveranciers zoals Rusland en het Midden-Oosten, alsmede de oli(e)gopolistische bedrijven die doen waar ze maar zin in hebben.
Het is ronduit te gek dat een winkel de ruimte tot zo'n 20 gr C verwarmt, terwijl er open koel- en vriesruimten zijn. Afsluiten die handel! Energie wordt steeds duurder; de supermarkten drijven geen liefdadigheidsinstelling en dus kan het niet anders dan dat de kosten in de productprijzen worden doorberekend. Natuurlijk willen we als klanten graag dat klap- of schuifdeurtje wel even openen, als het zo zit: beter voor de gezondheid en de portemonnee. Ach, zal men misschien zeggen, die koeling is toch peanuts ten aanzien van het totale elektriciteitsverbruik? Onderzoek geeft aan dat het om 62% gaat. Deze hoeveelheid kan met afsluitingen gehalveerd worden. Dat betekent dat het verbruik met bijna een derde omlaag kan: geen geringe winst.
Babalin ondersteunt dus dit Groningse initiatief en hoopt daarnaast dat de verplichting wordt overgenomen voor alle Nederlandse supermarkten. Ook kan een stap verder gedacht worden: sluit tijdens koude dagen toch alstublieft eens de winkeldeuren. Dit is een vergelijkbare kostenpost: waarom stoken voor de buitenlucht? Afgelopen winter zagen we hier en daar hele gevels open staan (tot 10 m2) terwijl het buiten vroor dat het kraakte. Hetzelfde geldt voor terrasverwarming, daar zie je ook het verwend zijn met de gedachte dat alles altijd moet kunnen. Het is blijkbaar niet langer interessant zich te verheugen op de eerste lentedagen wanneer je nét weer buiten kunt zitten met een stevige bak chocomelk. In elk geval hadden we vooraf ook kunnen voorspellen dat de Groningse proef met winterterrassen een epic fail werd. En terecht.
foto door Phons Stokheer
Als men deuren gesloten houdt, vindt een belangrijke verandering plaats: van verwenning met verspilling, naar gewenning aan het openen van deuren. Op die manier opent zich de deur die wat ons betreft open mag blijven staan: die naar een duurzamere morgen.
Als verwaarloosde Nintendo-kleuter al aan de Flippo, als twintiger aan de nicotine: de betuttelde moderne dertiger botviert zijn verzamel- c.q. verslavingsdrang onverhoopt op het zogenaamde Poken. Met een hoog K3K2-gehalte zijn deze kleine hebbedingetjes het swaffelen van 2009 aan het worden, zeggen de Pokenadepts nu al.
Op twitterborrelachtige meetings worden de sleutelhanger-usbsticks met de eraan bevestigde JapanseZwitserse kinderhandjes tegen elkaar gehouden in (on-)dubbelzinnige high-fives om digitale privégegevens uit te wisselen, niet zelden onder begeleiding van geluiden van seksuele opwinding.
De échte kinderen, waar het Poken oorspronkelijk voor was bedoeld, schamen zich een hoedje voor het slaafse gedrag van hun kinderloze ooms en tantes. Geen rechtdenkende ouder zal zich namelijk willen tonen met deze digitale kindervisitekaartjes.
Vroegah, toen men nog rookte in het openbaar, was een sigaret ‘aanneuken’ een lichtelijk gênante bezigheid, nu neukt men lustig met elke vreemdeling zijn poken tot een hoogtepunt. "I poken my info on", zegt men, of "I poken 'em on", wat weer bijna klinkt als Pokémon. En zo zijn we weer helemaal rond in de digitale cirkel van verderf.
Voor degenen die nog voorgelicht willen worden, hier de originele Pokenvid op Youtube. En doe het veilig!
