Babalin.com :: online panacee

Je kent ze wel, de iets te bruine vastgoedjongens die op weg naar het volgende objectje de dikke Audi R8 via het verdrijvingsvlak nog net even voor je auto gooien. Daarbij delen ze een knipoog uit aan twee nietsvermoedende promomeisjes in een VW Beetle met een groot aluminium blik Red-Bull boven op het dak. Zo’n acht keer per reis word ik onthaald op dit prachtige fenomeen. Een bijzondere emotie maakt zich steevast van mij meester als ik ermee geconfronteerd word. Voor de lezer die zich nooit op de snelweg begeeft, ontleed ik de modus operandi van deze vastgoedjongens.

Zeker als het om mokkeltjes gaat, spreidt de vastgoedjongen zijn kansen. Deze self-made man haalt de dames rechts in om ook het projectje op de passagiersstoel een blik op de man in bonus te kunnen laten werpen. De pols waaraan de ruim vallende Rolex hangt, ligt losjes over het stuur gedrapeerd. Lichtjes naar rechts leunend kijkt de vastgoedjongen het mokkel in kwestie doordringend aan, vanachter zijn designer shades. Met de vrije hand licht hij even de zonnebril op en werpt hij zijn slachtoffer een snelle, maar goed getimede en technisch volmaakte knipoog toe. Het geheel wordt afgerond met een prachtige glimlach, waarbij in de wang een kuiltje verschijnt.

Wat is het probleem? Deze interessante paringsdans van de welgestelde grachtengordelyup staat nu op het punt een snelle maar tragische dood te sterven. Menig vastgoedjongen heeft zijn 2e boot moeten verkopen. Velen vragen zich wanhopig af of het kasteel pandje dat zij aan de Cote d’Azur hebben laten bouwen aan het oog van de schuldsaneerders zal ontsnappen. En ook de Audi’s, Bentleys en Porsches zijn noodgedwongen uitbesteed. En zeg nu zelf, in de Audi TT van de vriendin het weekendmokkel, kan een beetje vastgoedjongen zich niet vertonen -- laat staan de uiterst ingewikkelde fileflirt tot een succesvol einde brengen. De TT is immers een vrouwenauto wijvenbak.

Met tranen in de ogen reed ik vanochtend van Utrecht naar Apeldoorn en weer terug, zonder ook maar één keer op de rem te hoeven trappen. Géén fileflirtfiles, géén gesnijd in de vangrail door een glimmende BMW. Nee, de schande… ik was gewoon op tijd op mijn afspraak! Daar aangekomen kreeg ik boze blikken te verwerken van mijn gastheer: had ik niet even kunnen bellen dat ik op tijd zou komen?

Overigens heeft een andere speler geprofiteerd van de afwezigheid van de vastgoedjongen. Menig bedrijfsbusje met dakdekker of glazenwasser stort zich op de nietsvermoedende jongedames in een pathetische zielige poging de leemte te vullen. Wat mij betreft zonder enige vorm van stijl. Bovendien vraagt fileflirten om een zorgvuldig gecreëerde air, een wolkje onterechte bonus, een vleugje PC Hooft en niet onbelangrijk, een mespuntje Albert Cuyp. Dit beeld is uiteraard met behulp van slechts een Mercedes Sprinter (met of zonder getint glas) niet na te bootsen.

Nee, het wordt een eenzame en saaie zomer op de Nederlandse wegen. Daarom deze noodkreet: ik roep iedereen op om te consumeren! Investeer in pandjes, geef jezelf over aan dubieuze vastgoedpraktijken. Koop een chalet in een nog te bouwen skiresort in Dubai… en red de vastgoedjongen. Deze Hollandse parel van de polder zal zich zonder onze hulp niet kunnen handhaven in zijn natuurlijke habitat. En dat is wat we uiteindelijk iedereen gunnen, toch?

Vanmiddag om 16.30 zal Kader Abdolah, de man met het Gouden Ezelsoor (en de knappe dochter, red.), het werk 'Secret lives in a public body' van Henk Visch officieel onthullen.

Waarom al die aandacht? Het gaat hier niet om een gewoon kunstwerk. Het gaat hier om het enige echte rondreizende neukbeeld. Neukbeeld? Ja. Want overal waar dit beeld aan de buurtbewoners wordt opgedrongen neerstrijkt zeiken de stadjers steen en been over de uitlokkende pose. De jeugd gaat doorgaans nog een stapje verder door het bronzen afrodisiacum op een fictieve beurt te trakteren.

Het neukbeeld begon zijn vrijheidsstrijd in de voortuin van een pretentieus stel aan de Petrus Campersingel te Groningen. Dit stuitte op veel kritiek van het aanliggende UMCG. Door het uitzicht op de bronstige gedaante zou het aantal hartpatiënten in korte tijd zijn verdubbeld.

Om de melaatsen niet tegen het zere been te schoppen werd het beeld vervolgens naar een Montessorischool versleept. Onder het mom van de zelfontplooiing vormde het beeld een goeie aanvulling op het lesmateriaal voor het wekelijkste blokuur biologie blowen op de parkeerplaats van de directeur.

Geheel volgens De Methode verdween het beeld echter op onverklaarbare wijze en dook plotseling op in een kinderrijke woonwijk, de bebouwing zijn uitgeharde aars toekerend. Amper een maand stond de gemeente deze dekselse provocatie toe, waarna het neukbeeld omringd door een militair kordon naar zijn definitieve plek werd geëscorteerd.

Dr. Babalin houdt wel van een beetje controverse en is vanmiddag zeker aanwezig om enige liefhebbers en kenners de hand te schudden. Voor zijn eigen paleisje heeft hij naar verluidt het volgende in bestelling.

Babalin zit niet alleen in de datingsoftware, maar maakt het leven ook op ordinair blogniveau gemakkelijker. Er was al een NuJij-plugin voor WordPress, en nu presenteert Dr. Babalin himself de NuJij.nl-plugin voor Serendipity.

Deze plugin is geschikt voor iedereen die een blog draait op zijn eigen systeem, en gebruik maakt van het Serendipity weblogsysteem.

Download Serendipity NuJij.nl-plugin
Versie 0.1

Installeren: uitpakken in de plugins-map en je kunt de evenementenplugin toevoegen bij 'Configureer Plugins'.

Dr. Babalin is een binaire man, niet gehinderd door verblindende gradaties. Nee, voor hem is iets dikke rukzooi (1) of niet (0), klaar. Tijdens zijn barrevoetse vlucht over de Oekraïnse toendra had hij ook niet zoveel keuze, dat begrijpen we op de redactie maar al te goed.

Onze verslaggevers houden gelukkig iets meer van nuanceren. Zo is het neersabelen van onschuldige gemeentelammetjes natuurlijk een dikke vette '1', maar de ophef erover schurkt daar met 0,8 dicht tegenaan. Want elke dag worden er in Nederland 1668 schapen kapitaal gestraft omdat ze schuldig zijn aan onze eetlust. En terecht! Als het verleidelijke babyvet uit je broodje döner druipt wil je de maag niet langer tergen.

Al jarenlang proberen vegetariërs ons enig verstand bij te brengen, maar wanneer het knuffelgehalte niet meewerkt valt dat niet mee. Aan het spit ziet het er immers allemaal een stuk minder schattig uit. Vissen, bijvoorbeeld, zijn geen dieren. Dat zijn glibberige vieze monsters die onze zeeën bevuilen. Gelukkig is er een toenemende groep mensen die vaak onder valse vlag vaart maar tóch meehelpt onze zeeën schoon te houden. Hulde aan de faketarians!

Veel van deze lafhartige wannabe's, of specifieker de zogenaamde pescotariërs, dragen een extra steentje bij aan het beheersen van de wildgroei aan zeemonsters. Bovendien vaart de economie er wel bij.

Aangezien wij zelf ook zo'n dierminnend poldermodel in de gelederen hebben matigen we hier onze toon. Maar na al die omega-3-consumptie zou je toch op termijn enige wijsheid verwachten van deze groep minkukels. Blijkbaar zorgt de cadmium-, lood- en kwikvervuiling toch voor wat compensatie.

Ben je zelf ook een hypocriete dierliefhebber met een knagend geweten? Sluit je dan nu aan!

PS. Doe elkaar eens een vlinder cadeau! Even aanbakken in een scheutje olijfolie voor een voedzame hap, gegarandeerd.

Poken, ik poken, jij pokent, wij poken.

Als verwaarloosde Nintendo-kleuter al aan de Flippo, als twintiger aan de nicotine: de betuttelde moderne dertiger botviert zijn verzamel- c.q. verslavingsdrang onverhoopt op het zogenaamde Poken. Met een hoog K3K2-gehalte zijn deze kleine hebbedingetjes het swaffelen van 2009 aan het worden, zeggen de Pokenadepts nu al.

Op twitterborrelachtige meetings worden de sleutelhanger-usbsticks met de eraan bevestigde Japanse Zwitserse kinderhandjes tegen elkaar gehouden in (on-)dubbelzinnige high-fives om digitale privégegevens uit te wisselen, niet zelden onder begeleiding van geluiden van seksuele opwinding.

De échte kinderen, waar het Poken oorspronkelijk voor was bedoeld, schamen zich een hoedje voor het slaafse gedrag van hun kinderloze ooms en tantes. Geen rechtdenkende ouder zal zich namelijk willen tonen met deze digitale kindervisitekaartjes.

Vroegah, toen men nog rookte in het openbaar, was een sigaret ‘aanneuken’ een lichtelijk gênante bezigheid, nu neukt men lustig met elke vreemdeling zijn poken tot een hoogtepunt. "I poken my info on", zegt men, of "I poken 'em on", wat weer bijna klinkt als Pokémon. En zo zijn we weer helemaal rond in de digitale cirkel van verderf.

Voor degenen die nog voorgelicht willen worden, hier de originele Pokenvid op Youtube. En doe het veilig!

Suzan Boyle. Al een aantal weken houdt ze de gemoederen bezig. Een 47-jarige onbevlekte maagd uit een onuitspreekbaar dorp vlak bij Glasgow die bij de audities van Britain's Got Talent cycle 3 een stem als een klok laat horen ten overstaan van een zaal die van ongekend cynisch als een blad aan de boom is omgeslagen naar dak-eraf-gehalte vanaf de eerste trilling van de stembanden boven die onflatteuze jurk.

Iedereen heeft een mening en die mening is steeds samengesteld uit twee componenten: haar uiterlijk en haar talent. In de Volkskrant van afgelopen zaterdag een artikel over het nepgehalte van het programma. Niemand minder dan Hummy van de Tonnekreek (mind your step, mrs Big Brother herself en qua flatteusheid Suzans gelijke) wist het meteen: die jury speelt toneel want die weet echt van te voren al wie wie is.

Nou, daar heeft ze natuurlijk deels gelijk want ze hebben op een papier voor zich wie de persoon is, dat kun je al aan de vragen van Simon aan Suzan zien; hij zou anders nooit die specifieke vragen hebben gesteld. Hij weet ook dat ze heel goed zingt en er is ook geen enkele moeite gedaan om haar vooraf in een betere jurk te steken en haar van make-upadviezen te voorzien. Natuurlijk niet, dat hoort niet bij deze show. Ook is er vooraf al in Suzans woonplaats gefilmd (en omdat dat er uit ziet als een vuilnisbelt hebben ze zelfs in een nabijgelegen dorp dat er iets fatsoenlijker uitziet gefilmd), want bij de voorrondes is haar zangtalent natuurlijk allang gespot.

Je kunt het ook zien aan het meest complete filmpje op Youtube waarin je die twee leuke toneeljongens ziet zeggen: we zijn hier in Glasgow en het publiek is leuk, de stemming zit er goed in, er ontbreekt nog slechts een ding: talent. Meteen daarna komt Suzan... ja hehe, leuk ingeleid dus. Natuurlijk is dat allemaal gestaged. Maar Suzan is echt en haar talent ook, daar is niets aan gewijzigd vooraf. Het effect is zo heftig omdat het verschil tussen haar gewone thuis-zelf en wat ze wil bereiken zo enorm groot is.

Is ze lelijk? Ach, de tegenwoordige definitie van schoonheid is wat doorgeslagen, maar je mag toch met enige zekerheid stellen dat ze niet moeders mooiste is. Heeft ze talent? Ach, je moet houden van het trillende keeleffect en de musicaldraak die ze zingt, maar je mag met dezelfde stellige zekerheid zeggen dat ze kippenvelverwekkend goed zingt.

Haar succes mag een slim vooropgezette televisieproductie zijn, grotendeels buiten haar medeweten om, maar haar talent is niet doorgestoken, haar talent gaat haar helemaal naar de finale brengen en als het een beetje wil naar de voeten van de Britse majesteit, waar Suzan dan haar kunst voor mag vertonen. Go, Suzan.

Schedelhandelaren en knekeldieven: even investeren want hier ligt een goudmijn aan de oppervlakte. Wees er wel gauw bij, want Alberto Stegeman is al bij de Gamma gesignaleerd met een kruiwagen.

Onthoofding, radbraken en verbranding op een schavot, het zijn middeleeuwse barbaarse gebruiken uit een tijd dat er nog ridders en jonkvrouwen rondliepen. Toch? Niets is minder waar! Tot halverwege de 19e eeuw waren publiekelijke terechtstellingen in Nederland doodnormaal.

Een executie was een uitje voor het hele gezin. Een soort bloemenmarkt voor gevordenen, zeg maar. De ontzielden werden vaak posthuum tentoongesteld en overgeleverd aan de vogels op een plek langs de belangrijkste toegangsroute tot de stad. Zo wist je als aspirant moordenaar, dief of homo meteen waar je aan toe was. De stoffelijke resten werden, nadat ze waren weggerot, onder de stadsgalg begraven.

De overheid heeft er alles aan gedaan om de sporen van deze geliefde recreatiegebieden uit te wissen. Vaak is de grond nog steeds in handen van de gemeente en herinnert slechts een vage straat- of wijknaam aan de gruwelijke historie.

In Groningen bevond het meest recente 'gerecht' zich in het huidige Sterrebos, ter hoogte van de vijver. Op het half afgegraven bultje ervoor, om precies te zijn. De naargeestige bomen in de omgeving doen met enige fantasie denken aan de staken waarop de afgehouwen koppen waren gespietst. Leuk voor een avondje wandelen met je vriendin.

Goed, dat waren andere tijden, terug naar de onze.

Berichtten wij eerder nog over het tolerante rookbeleid van Feestcafé Shooters, nu gaan ze een stapje verder in de strijd tegen de betutteling! Terwijl The Pirate Bay wordt ontmanteld en de servers tot affschrick ende exempel worden tentoongesteld kom je bij Shooters als vanouds aan je trekken.

Voor het gemak heeft Gorecht Knekelveld de gratis aangeboden pareltjes op een rijtje gezet. Zo is hij gewoon! En laat je sportschoenen thuis.

• Jason Mraz - I'm yours.mp3


• Alphabeat - 10.000 nights.mp3


• Nick en Simon - Als een zomer voorbij.mp3


• Guru Josh - Infinity 2008.mp3


• CCR - Bad Moon Rising.mp3


• Gerard Joling - Ik hou dr zo van.mp3


• Rinus - Rinus de Rukkabouter.mp3 (tip van Dj Keun)

Met dank aan Feestcafé Shooters

Terwijl de VWA steevast beweert dat het rookverbod "goed wordt nageleefd" is het klachtenformulier al niet eens meer te vinden via hun website en weggestopt in een donker hoekje.

Dus, hoe zit het eigenlijk met dat rookverbod? Babalin ging eens een avondje stappen in Groningen -het rokerswalhalla van het land- en stelde een top-5 van dansrookkroegen samen, waar je lekker kunt dansen en genieten van een biertje en een peuk. Geen saaie eenmanszaken met zestigplussers dus, maar het echte werk!

5. De Kachel.

De welbekende feestkroeg met dol tokkiepubliek en de domste kroegbaas ter wereld, die naar verluidt zijn vergeelde middelvinger nadien nog diep in een hitsige Rita Verdonk heeft gestoken. Pluspunt: het barpersoneel rookt graag een shaggie mee.

4. Shooters.

Ideale dansgelegenheid voor dertigers met weinig smaak. Verplichte plek om na een paar Red Bulletjes nog even lekker achter de maatjemeerrokjes aan te gaan. Nadeel: buitenlanders zijn niet met mate welkom, dus laat je Marokkaanse vrienden thuis. Als je geen zin hebt in een knokpartij, tenminste.

3. Vera.

Dit alternatieve bolwerk is met stip gestegen! Gesubsidiëerd bier tegen een zachte prijs en veel ruimte om rustig je pakje op te roken onder het genot van snoeihard Indie-gejengel. Pas wel op dat je niet struikelt over een groepje grondzittende blowers midden op de dansvloer.

2. Shadrak.

Ondergronddisco waar geen controleur zich na twee uur durft te vertonen. Gewoon lekker genieten van je sigaretje, eventueel halflam hangend aan de paal. De rookruimte is er nog om archaïsche redenen. Zorg er wel voor dat je niet wordt geëlectrocuteerd als de kelder overstroomt, dat is namelijk al regelmatig gebeurd.

1. En dan de winnaar: De Warhol.

Trek geen schone kleren aan als je hier naar binnengaat, want het garderobepopje laat er geen as over groeien! Net als het barpersoneel, trouwens. Nee, in deze pretentieuze danstent moet gerookt worden! Twee verdiepingen lekker ongestoord roken, dansen, slikken, wat je maar wilt. De as tik je gewoon weg tegen het toegestroomde volk. Maar zorg dat je geen vlam vat, je bent hier natuurlijk wel in de provincie Groningen.

Veel plezier!

Heerlijk, dat mooie lenteweer. Maar van al die warmte krijg je dorst als een paard. Tijd voor een verantwoorde verfrissing. Eerlijk en puur, met een grote hoeveelheid vitamine-c. Je drinkt natuurlijk Albert Heijn sinaasappelap!