Babalin.com :: online panacee

De meikermis van Groningen is altijd genieten geblazen. Iedereen wil gezien worden tijdens dit event, waar we een heerlijke combinatie van stijl, spanning en schitterende muziek in elkaar verenigd vinden. Babalin trok eropuit om enkele kiekjes te schieten en kwam terug met de foto's van tien willekeurige lokale bekendheden. Ons advies: ga dat zien en word gezien, het kan nog t/m zondag aanstaande. Foto's door Haring Tonninga.

Aries Blondt	Bomko ten Bemmel
Daan den Bruier	Herald Kramsvlegel
Ges Guurling	Ria Bava
Fret Fiekederidom	Piebo van Doma
Boelo Flapper	Hennie Fluitebil

Vanmiddag om 16.30 zal Kader Abdolah, de man met het Gouden Ezelsoor (en de knappe dochter, red.), het werk 'Secret lives in a public body' van Henk Visch officieel onthullen.

Waarom al die aandacht? Het gaat hier niet om een gewoon kunstwerk. Het gaat hier om het enige echte rondreizende neukbeeld. Neukbeeld? Ja. Want overal waar dit beeld aan de buurtbewoners wordt opgedrongen neerstrijkt zeiken de stadjers steen en been over de uitlokkende pose. De jeugd gaat doorgaans nog een stapje verder door het bronzen afrodisiacum op een fictieve beurt te trakteren.

Het neukbeeld begon zijn vrijheidsstrijd in de voortuin van een pretentieus stel aan de Petrus Campersingel te Groningen. Dit stuitte op veel kritiek van het aanliggende UMCG. Door het uitzicht op de bronstige gedaante zou het aantal hartpatiënten in korte tijd zijn verdubbeld.

Om de melaatsen niet tegen het zere been te schoppen werd het beeld vervolgens naar een Montessorischool versleept. Onder het mom van de zelfontplooiing vormde het beeld een goeie aanvulling op het lesmateriaal voor het wekelijkste blokuur biologie blowen op de parkeerplaats van de directeur.

Geheel volgens De Methode verdween het beeld echter op onverklaarbare wijze en dook plotseling op in een kinderrijke woonwijk, de bebouwing zijn uitgeharde aars toekerend. Amper een maand stond de gemeente deze dekselse provocatie toe, waarna het neukbeeld omringd door een militair kordon naar zijn definitieve plek werd geëscorteerd.

Dr. Babalin houdt wel van een beetje controverse en is vanmiddag zeker aanwezig om enige liefhebbers en kenners de hand te schudden. Voor zijn eigen paleisje heeft hij naar verluidt het volgende in bestelling.

Weleens in een supermarkt geweest? Check. In dat geval vast ook langs de koel- en vriesafdeling gelopen? Check. Wat viel daar op? K-k-k-koud! Veel open koelwanden en horizontale vrieskasten. Waarom zijn er daarnaast dan toch ook gesloten vrieskasten in dezelfde supermarkt? De logica ontgaat ons weer eens, tenzij gemakzucht een doorslaggevend argument is. Dat lijkt het helaas wel te zijn: het zijn voornamelijk de ongezondere- en kant-en-klaarzaken zoals pizza's en ijs die voor het grijpen liggen. Voor een kilo groenten laten ze ons vaker een deurtje openen.

Dat geeft aan dat het dus wel kán. En als het aan de gemeente Groningen ligt, móet het binnenkort ook. Groningen wil namelijk de duurzaamste stad van Nederland worden. Dat lijkt ons hoog gegrepen maar de doelstelling is mooi, tenzij je dol bent op steeds duurdere fossiele brandstoffen en dus ook duurdere elektriciteit, steeds meer koolstofdioxide en fijnstof in de lucht, lawaaiig verkeer, en de afhankelijkheid van enge, verre leveranciers zoals Rusland en het Midden-Oosten, alsmede de oli(e)gopolistische bedrijven die doen waar ze maar zin in hebben.

Het is ronduit te gek dat een winkel de ruimte tot zo'n 20 gr C verwarmt, terwijl er open koel- en vriesruimten zijn. Afsluiten die handel! Energie wordt steeds duurder; de supermarkten drijven geen liefdadigheidsinstelling en dus kan het niet anders dan dat de kosten in de productprijzen worden doorberekend. Natuurlijk willen we als klanten graag dat klap- of schuifdeurtje wel even openen, als het zo zit: beter voor de gezondheid en de portemonnee. Ach, zal men misschien zeggen, die koeling is toch peanuts ten aanzien van het totale elektriciteitsverbruik? Onderzoek geeft aan dat het om 62% gaat. Deze hoeveelheid kan met afsluitingen gehalveerd worden. Dat betekent dat het verbruik met bijna een derde omlaag kan: geen geringe winst.

Babalin ondersteunt dus dit Groningse initiatief en hoopt daarnaast dat de verplichting wordt overgenomen voor alle Nederlandse supermarkten. Ook kan een stap verder gedacht worden: sluit tijdens koude dagen toch alstublieft eens de winkeldeuren. Dit is een vergelijkbare kostenpost: waarom stoken voor de buitenlucht? Afgelopen winter zagen we hier en daar hele gevels open staan (tot 10 m2) terwijl het buiten vroor dat het kraakte. Hetzelfde geldt voor terrasverwarming, daar zie je ook het verwend zijn met de gedachte dat alles altijd moet kunnen. Het is blijkbaar niet langer interessant zich te verheugen op de eerste lentedagen wanneer je nét weer buiten kunt zitten met een stevige bak chocomelk. In elk geval hadden we vooraf ook kunnen voorspellen dat de Groningse proef met winterterrassen een epic fail werd. En terecht.



Als men deuren gesloten houdt, vindt een belangrijke verandering plaats: van verwenning met verspilling, naar gewenning aan het openen van deuren. Op die manier opent zich de deur die wat ons betreft open mag blijven staan: die naar een duurzamere morgen.

Schedelhandelaren en knekeldieven: even investeren want hier ligt een goudmijn aan de oppervlakte. Wees er wel gauw bij, want Alberto Stegeman is al bij de Gamma gesignaleerd met een kruiwagen.

Onthoofding, radbraken en verbranding op een schavot, het zijn middeleeuwse barbaarse gebruiken uit een tijd dat er nog ridders en jonkvrouwen rondliepen. Toch? Niets is minder waar! Tot halverwege de 19e eeuw waren publiekelijke terechtstellingen in Nederland doodnormaal.

Een executie was een uitje voor het hele gezin. Een soort bloemenmarkt voor gevordenen, zeg maar. De ontzielden werden vaak posthuum tentoongesteld en overgeleverd aan de vogels op een plek langs de belangrijkste toegangsroute tot de stad. Zo wist je als aspirant moordenaar, dief of homo meteen waar je aan toe was. De stoffelijke resten werden, nadat ze waren weggerot, onder de stadsgalg begraven.

De overheid heeft er alles aan gedaan om de sporen van deze geliefde recreatiegebieden uit te wissen. Vaak is de grond nog steeds in handen van de gemeente en herinnert slechts een vage straat- of wijknaam aan de gruwelijke historie.

In Groningen bevond het meest recente 'gerecht' zich in het huidige Sterrebos, ter hoogte van de vijver. Op het half afgegraven bultje ervoor, om precies te zijn. De naargeestige bomen in de omgeving doen met enige fantasie denken aan de staken waarop de afgehouwen koppen waren gespietst. Leuk voor een avondje wandelen met je vriendin.

Goed, dat waren andere tijden, terug naar de onze.

Bij Babalin hebben we een neus voor sluipverbruikers. Wee hun gebeente! Een zeer tragisch voorbeeld hiervan werd door onze correspondent Wamberto Sprot opgemerkt. In Groningen wordt al maanden gebouwd aan de Tasmantoren, een wooncomplex waarin 218 koopappartementen en penthouses komen. En gelukkig, zo lezen we op de site, draagt men ook een steentje bij aan duurzaamheid en zuinigheid, niet alleen een aardige geste maar steeds meer noodzaak in tijden van crisis: "(...) alles overigens op een uiterst energiezuinige en dus milieuvriendelijke manier". Het is dan tot daar aan toe dat de immense hijskranen rond Kerst volledig verlicht werden door honderden gloeilampen - tot januari kwam. En februari. Maart. Het is inmiddels april en nog steeds is het rond de bouwput elke avond tot diep in de nacht een feest van verlichting, maar voor wie? Er zijn geen gasten. Zou er dan nergens een lichtje gaan branden bij de bedenkers van zoveel nutteloze verspilling? Wij zetten in op: geen schijn van kans.

Terwijl de VWA steevast beweert dat het rookverbod "goed wordt nageleefd" is het klachtenformulier al niet eens meer te vinden via hun website en weggestopt in een donker hoekje.

Dus, hoe zit het eigenlijk met dat rookverbod? Babalin ging eens een avondje stappen in Groningen -het rokerswalhalla van het land- en stelde een top-5 van dansrookkroegen samen, waar je lekker kunt dansen en genieten van een biertje en een peuk. Geen saaie eenmanszaken met zestigplussers dus, maar het echte werk!

5. De Kachel.

De welbekende feestkroeg met dol tokkiepubliek en de domste kroegbaas ter wereld, die naar verluidt zijn vergeelde middelvinger nadien nog diep in een hitsige Rita Verdonk heeft gestoken. Pluspunt: het barpersoneel rookt graag een shaggie mee.

4. Shooters.

Ideale dansgelegenheid voor dertigers met weinig smaak. Verplichte plek om na een paar Red Bulletjes nog even lekker achter de maatjemeerrokjes aan te gaan. Nadeel: buitenlanders zijn niet met mate welkom, dus laat je Marokkaanse vrienden thuis. Als je geen zin hebt in een knokpartij, tenminste.

3. Vera.

Dit alternatieve bolwerk is met stip gestegen! Gesubsidiëerd bier tegen een zachte prijs en veel ruimte om rustig je pakje op te roken onder het genot van snoeihard Indie-gejengel. Pas wel op dat je niet struikelt over een groepje grondzittende blowers midden op de dansvloer.

2. Shadrak.

Ondergronddisco waar geen controleur zich na twee uur durft te vertonen. Gewoon lekker genieten van je sigaretje, eventueel halflam hangend aan de paal. De rookruimte is er nog om archaïsche redenen. Zorg er wel voor dat je niet wordt geëlectrocuteerd als de kelder overstroomt, dat is namelijk al regelmatig gebeurd.

1. En dan de winnaar: De Warhol.

Trek geen schone kleren aan als je hier naar binnengaat, want het garderobepopje laat er geen as over groeien! Net als het barpersoneel, trouwens. Nee, in deze pretentieuze danstent moet gerookt worden! Twee verdiepingen lekker ongestoord roken, dansen, slikken, wat je maar wilt. De as tik je gewoon weg tegen het toegestroomde volk. Maar zorg dat je geen vlam vat, je bent hier natuurlijk wel in de provincie Groningen.

Veel plezier!